Italia vendi ku qentë dhe macet janë më të shumtë se foshnjat – një histori që tregon krizën e heshtur të një vendi

Në Itali, një zhurmë e re po mbush rrugët – jo ajo e foshnjave që qajnë, por e qenve që lehjnë dhe maceve që përkëdhelen në dritaret e qyteteve. Për herë të parë në historinë e saj moderne, Italia ka më shumë kafshë shtëpiake sesa foshnje.

Të dhënat e fundit tregojnë një realitet të pazakontë: rreth 62 milionë kafshë shtëpiake, përballë vetëm 393 mijë lindjeve në vit. Në një vend të njohur për familjet e mëdha, gatimet e përbashkëta dhe jetën mes brezash, ky ndryshim shënon një epokë të re – më të qetë, më të vetmuar dhe, për shumë të rinj, më të përballueshme.

Rritja e kostove të jetesës, pasiguria në punë dhe çmimet e papërballueshme të strehimit po i bëjnë shumë italianë të rinj të heqin dorë nga ëndrra për t’u bërë prindër. Në vend të kësaj, ata po zgjedhin të kenë një qen, një mace apo edhe një zog, që për ta përfaqëson dashuri, përgjegjësi dhe ngrohtësi – pa stresin ekonomik që vjen me prindërimin.

Nëpër qytete si Milano, Romë apo Torino, bizneset po përshtaten me këtë realitet të ri. Ka restorante që pranojnë kafshë shtëpiake, paketa pushimesh për njerëz dhe qentë e tyre, madje edhe furra buke që gatuajnë ëmbëlsira për kafshë. Një ekonomi e re po lulëzon – ajo e dashurisë ndaj kafshëve.

Sociologët e quajnë këtë fenomen “revolucioni emocional italian”: një brez që ndjen se nuk mund të krijojë familje tradicionale, por që gjen ngushëllim te një qen që tund bishtin çdo mëngjes. Një tregues i qartë se kriza demografike nuk është më vetëm numra, por një histori njerëzore – për zgjedhjet, frikërat dhe mënyrat e reja të të dashuruarit në shekullin XXI.