"O Sazan" rilind përmes projektit muzikor "ISO", një version Electronic Ethno

"ISO" nuk synon thjesht të ripërpunojë një këngë të njohur. Ai propozon një mënyrë tjetër dëgjimi. Ritmet Electronic Ethno ndërthuren natyrshëm me melodinë tradicionale, duke krijuar një atmosferë të re muzikore që respekton rrënjët dhe njëkohësisht i hap rrugë një interpretimi modern.

Ky publikim shënon edhe nisjen e një udhëtimi më të gjerë artistik. "ISO" është projekti i parë i një albumi të ardhshëm Electronic Ethno, ku disa prej këngëve më të njohura të trashëgimisë sonë muzikore do të marrin një tingëllim të ri, duke ruajtur identitetin që i ka bërë të dashura ndër breza.

Në zemër të këtij projekti qëndron "O Sazan", një këngë që i kushtohet Ishullit të Sazanit dhe bukurisë së bregdetit shqiptar. Përmes vargjeve dhe harmonisë së shumë zërave, ajo e shndërron ishullin në simbol të dashurisë për vendlindjen, krenarisë kombëtare dhe lidhjes me identitetin shqiptar. Pikërisht kjo ndjeshmëri e ka bërë "O Sazan" një nga krijimet më përfaqësuese të folklorit tonë.

Në versionin e ri, melodia ruan emocionin që e ka shoqëruar ndër vite, ndërsa ndërtohet mbi një peizazh të ri elektronik që i jep një dimension tjetër, duke dëshmuar se muzika tradicionale nuk njeh kufij kohe dhe mund të vazhdojë të jetojë edhe përmes tingujve të së tashmes.

Në thelb të këtij rrëfimi qëndron edhe vetë iso-polifonia shqiptare, një nga format më të lashta dhe më të veçanta të këndimit shumëzërësh në botë. Çdo interpretues ka rolin e tij, ndërsa tingulli i pandërprerë i quajtur "iso" mban të bashkuar të gjithë harmoninë, duke krijuar identitetin unik të kësaj tradite muzikore.

Vlerat e saj janë njohur edhe në arenën ndërkombëtare. Në vitin 2005, UNESCO e shpalli iso-polifoninë shqiptare Kryevepër të Trashëgimisë Gojore dhe Jomateriale të Njerëzimit, ndërsa në vitin 2008 ajo u përfshi në Listën Përfaqësuese të Trashëgimisë Kulturore Jomateriale të Njerëzimit, duke u renditur mes pasurive kulturore me vlerë universale.

"ISO" dëshmon se tradita nuk mbetet e gjallë vetëm duke u ruajtur, por edhe duke u rizbuluar. Kur respektohen rrënjët dhe përqafohen tingujt e kohës, muzika vazhdon të flasë me të njëjtën forcë, pavarësisht brezit që e dëgjon.